با خطی خوانا به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک غمگین بود
تساوی را چنین نوشت یک با یک برابر است
از میان شاگردان یکی برخاست همیشه یک نفر باید به پا خیزد
به آرامی سخن سرداد تساوی اشتباهی فاحش و محض است
باران نباش و با التماس به شیشه نکوب نگاهت نمی کنند ابر باش و به التماس نگاهشان ببار. نه ... نه ابر هم نباش ابر را باد به سخره می گیرد آسمان باش و باد و ابر و باران را زیر بالین خویش به مهر و عشق و نور مزین کن...
خدایا،به من توفیق تلاش در شکست،صبر در نومیدی،رفتن بی همراه،جهاد بی سلاح،کار بی پاداش،فداکاری در سکوت،دین بی دنیا،عظمت بی نام،خدمت بی نان،ایمان بی ریا،خوبی بی نمود،مناعت بی غرور،عشق بی هوس،تنهایی در انبوه جمعیت،و دوست داشتن بی آنکه دوست بداند،روزی کن.
ن : orkide-prettywishes
.jpg)
.jpg)
